یادداشت| از «بیت‌المقدس» تا «جنگ رمضان»؛ طنین خودباوری در امتداد حماسه خرمشهر

به گزارش نوید شاهد البرز؛ تاریخ هر ملتی، فراز و فرودهایی دارد که هویت ملی و آرمانی آن را شکل می‌دهد. برای ملت بزرگ ایران، «سوم خرداد» تنها یک برگ از تقویم نیست؛ بلکه سرفصلی است که در آن، واژه‌ی «غیرت» دوباره معنا شد و دست قدرت الهی از آستین جوانان این مرز و بوم بیرون آمد. آزادسازی خرمشهر، آن شهر خون و قیام، لایه‌ی عمیقی از خودباوری را در کالبد جامعه دمید که آثار آن پس از دهه‌ها، هنوز در میادین جدید نبرد و در برابر دشمنان مدرن، به‌وضوح مشاهده می‌شود.

امروز که در آستانه گرامیداشت حماسه فتح خرمشهر هستیم، پیوند مبارکی میان آن پیروزی تاریخی و رویدادهای اخیر، به‌ویژه تقابل مقتدرانه ایران در آنچه «جنگ رمضان» نامیده می‌شود، برقرار شده است. این نوشتار کوششی است برای تبیین این حقیقت که چگونه روحیه الهی حماسه‌سازان سال ۱۳۶۱، امروز به بلوغ راهبردی و اقتدار بازدارنده‌ای تبدیل شده است که خواب را از چشمان مستکبران ربوده است.

                                خرمشهر؛ خاستگاه دکترین «ما می‌توانیم»

در روزهایی که خرمشهر در اشغال بود، منطقِ مادی جهان حکم می‌کرد که ایران توان بازپس‌گیری این خاک را ندارد. دشمن بعثی با حمایت تمام‌قد ابرقدرت‌های شرق و غرب، خرمشهر را به دژی نفوذناپذیر تبدیل کرده بود. اما آنچه محاسبات کلاسیک نظامی را در هم ریخت، «اراده الهی» و «ایمان راسخ» رزمندگانی بود که با دست‌های خالی اما دل‌های سرشار از عشق به میهن و رهبر، ناممکن را ممکن کردند.

فتح خرمشهر، نخستین تجلی جدی فرهنگ «ما می‌توانیم» بود. این پیروزی به جهانیان فهماند که جغرافیای مقاومت، وابسته به تسلیحات نیست، بلکه وابسته به انسانی است که مرگ را آغازی برای حیات جاودانه می‌بیند. امروز نیز اگر در برابر حملات ناجوانمردانه دشمنان جهانی و ایادی منطقه‌ای آن‌ها ایستاده‌ایم، ریشه در همان مکتبی دارد که خرمشهر را از حصر خارج کرد.

                                جنگ رمضان؛ استیصال در پسِ جنایت

در ماه‌های اخیر و در جریان تحولات موسوم به «جنگ رمضان»، شاهد بودیم که دشمنان سوگندخورده این ملت، بار دیگر نقاب از چهره برداشتند. حمله رژیم صهیونیستی و حامیان غربی‌اش به مدارس، مراکز مسکونی و هدف قرار دادن مردم بی‌گناه و غیرنظامی، نشان‌دهنده یک واقعیت تلخ اما روشن است: دشمن در میدان نبرد نظامی و راهبردی به بن‌بست رسیده است.

شلیک به خانه و مدرسه، نشانه‌ی قدرت نیست؛ بلکه فریاد بلند استیصال و وحشت است. دشمنی که نمی‌تواند در میدان نبرد با پهپادها و موشک‌های نقطه‌زن ایران مقابله کند، به ترور و کشتار مردم بی‌دفاع روی می‌آورد. اما آن‌ها یک نکته کلیدی را فراموش کرده‌اند؛ ملت ایران، ملتی است که شهادت را افتخار می‌داند. هر قطره خونی که در مدارس یا خیابان‌های ما ریخته شود، نه‌تنها باعث عقب‌نشینی نمی‌شود، بلکه وحدت ملی را برای پاسخی کوبنده‌تر صیقل می‌دهد.

                         پایان دوران «بزن و در رو»؛ تجلی بلوغ راهبردی

نظامیان سرافراز ایران اسلامی در جریان پاسخ‌های مقتدرانه اخیر، پیامی صریح به جهان مخابره کردند: «دیگر دوران حملات بی‌دفاع یا پاسخ‌های محدود و نمایشی به پایان رسیده است.»

آنچه در تقابل دفاعی ما با دشمنان در جنگ رمضان رخ داد، تنها یک عملیات نظامی نبود؛ بلکه نمایش «بلوغ راهبردی» ایران اسلامی بود. ما نشان دادیم که نه تنها توانمندی بومی تولید پیچیده‌ترین جنگ‌افزارها را داریم، بلکه جرأت و جسارت استفاده از آن‌ها در زمان و مکان درست را نیز دارا هستیم. این پاسخ قاطع، دقیق و بازدارنده، برآمده از دکترین جدیدی است که می‌گوید: «هر تجاوزی، پاسخی سخت و پشیمان‌کننده در پی خواهد داشت.»

امروز دشمن می‌داند که اگر یکی بزند، ده تا می‌خورد. این موازنه قدرت، نه با التماس به سازمان‌های بین‌المللی، بلکه با تکیه بر بازوان ستبر جوانانی به دست آمده است که در کارگاه‌های موشکی و پهپادی، شب را به صبح می‌رسانند تا امنیت پایدار برای این مرز و بوم فراهم شود.

                                      مردم؛ رکن رکین اقتدار ملی

هیچ قدرت نظامی بدون پشتوانه مردمی دوام نمی‌آورد. یکی از زیباترین جلوه‌های اقتدار در ماه‌های اخیر، حضور حماسی مردم در صحنه‌ها بود. مردم سرافراز ایران نشان دادند که در کنار نیروهای مسلح ایستاده‌اند. این اتحاد، همان سرمایه‌ی اصلی است که میراث دفاع مقدس را زنده نگه داشته است.

دشمن در محاسبات خود همیشه بر شکاف میان دولت و ملت دل بسته بود، اما حضور خودجوش مردم در تشییع پیکر شهدا و حمایت از پاسخ‌های موشکی، خط بطلانی بر تمام توهمات آن‌ها کشید. این پیوند ناگسستنی، همان رمز موفقیتی است که در سال ۶۱ خرمشهر را آزاد کرد و امروز نیز ایران را به امن‌ترین جزیره در میان دریای پرتلاطم منطقه تبدیل کرده است.

                               رسالت بنیاد شهید در عصر جدید

ما در بنیاد شهید و امور ایثارگران استان البرز، وظیفه خود می‌دانیم که روایتگر این حماسه‌ها باشیم. ترویج فرهنگ ایثار و شهادت، صرفاً برگزاری مراسم بزرگداشت نیست؛ بلکه تبیین این نکته است که امنیت امروز ما مدیون خون‌هایی است که برای استقلال این کشور ریخته شده است.

اگر امروز می‌توانیم با اقتدار در برابر قدرت‌های جهانی سخن بگوییم، به برکت وصیت‌نامه‌هایی است که در آن‌ها بر پشتیبانی از ولایت فقیه و حفظ وجب به وجب خاک میهن تأکید شده بود. ما موظفیم روحیه «جهاد کبیر» را در نسل جوان زنده نگه داریم تا بدانند مسیر پیشرفت کشور از جاده‌ی مقاومت و خودباوری می‌گذرد.

                                   چشم‌انداز آینده: فراتر از مرزها

همان‌گونه که حماسه‌سازان خرمشهر با فداکاری خود، سایه شوم جنگ طولانی را از سر میهن کوتاه کردند، امروز نیز فرزندان ملت در عرصه‌های علم، فناوری و دفاع، خار چشم دشمنان اسلام هستند. افق پیش‌روی ما، ریشه‌کن شدن ظلم و استکبار در کل منطقه است.

ما معتقدیم که خون شهدای مدافع حرم و شهدای اخیر در جنگ رمضان، زمینه‌ساز تمدن نوین اسلامی خواهد بود. دشمن ممکن است با ابزارهای رسانه‌ای و تحریم‌های ظالمانه به دنبال تضعیف اراده ما باشد، اما سنت الهی بر پیروزی مستضعفان استوار است.

                                       نتیجه‌گیری: بیعتی دوباره

در پایان، ضمن گرامیداشت یاد و خاطره همه شهدای والامقام، به‌ویژه شهدای عملیات بیت‌المقدس، بار دیگر با آرمان‌های امام راحل (ره) و نایب برحق ایشان، حضرت آیت‌الله العظمی امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) تجدید میثاق می‌کنیم.

فتح خرمشهر به ما آموخت که «خدا با ماست» و حوادث اخیر ثابت کرد که «ما قوی هستیم». این دو گزاره، رمز عبور ایران اسلامی از تمام گردنه‌های سخت تاریخی است. ما به آینده امیدواریم و یقین داریم که پرچم این انقلاب به دست صاحب اصلی‌اش، حضرت ولی‌عصر (عج)، خواهد رسید و جهان از لوث وجود ظالمان پاک خواهد شد.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

امیرحسین دانش‌کهن

مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان البرز

انتهای پیام/